Rafał Marszałek

Studiował polonistykę i filmoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Stopień doktora, a następnie doktora habilitowanego nauk humanistycznych uzyskał w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk, specjalizując się w teorii i historii filmu.

‍

Od dekad związany z Instytutem Sztuki PAN, gdzie zajmował się badaniem procesów pamięci w kinie oraz estetyką dokumentu. Przez wiele lat współtworzył najważniejsze polskie pisma branżowe – pełnił funkcję redaktora naczelnego miesięcznika „Kino”, był także stałym współpracownikiem tygodnika „Film”. Jako uznany autorytet i wykładowca, wywarł istotny wpływ na kształt polskiej krytyki filmowej. Jest aktywnym członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Honorowym Członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

‍

Najważniejsze książki: Nowy film angielski (1968), Powtórka z życia (1970), Pamflet na kino codzienne (1974), Polska wojna w obcym filmie (1976), Kamień w wodę (1980) oraz Filmowa pop-historia (1984). Był również współautorem i redaktorem naukowym V oraz VI tomu Historii filmu polskiego. W późniejszych latach opublikował m.in. Kino rzeczy znalezionych (2005), eseistyczny Niedoczas (2019) oraz unikalny w jego dorobku Poradnik dla znerwicowanych szachistów (2024). Jest także autorem opracowań dokumentujących historię Stowarzyszenia: ZAiKS u progu nowego wieku (1998) oraz wydania II poszerzonego pt. Tworzymy i chronimy. 95 lat ZAiKS-u (2013). Za swoją twórczość został uhonorowany m.in. Nagrodą ZAiKS-u, Nagrodą im. Bolesława Michałka oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

‍

‍

‍